پیش بینی حضور ۱۸ تا ۳۵ میلیون نفر در مراسم تشییع امام شهید
ایلام – زانا – قیمت دل به عشق است و ارزش سخن به صداقت ، بهای چشم به پاکی است و ما به ازای وفا ، بالاتر از سقف یک دنیا .
دل محل طلوع آفتاب عالم تاب و حرمِ مطهرخدا است که میطلبد شش دانگ حافظ این حریم مقدس باشیم تا نشکند زیرا که پیوندش مشکل است و ناممکن .
پندار و گفتار و کردار کریمانه انسان در صفاخانه دل پخته و عصاره ی آن در دشت دنیا میروید و شمیم روحنواز آن مشام مُلک جان را معطر ، دامان چمن را منور و گلزارِ دمن را نیز جذاب میکند.
نباید فراموش کرد که پای ما در زمین و جایمان در آسمان است ، قالب جسم ، صندوقچه اسم است و کام نیز نگهبان نام ماست لذا باید کوشید در ورای تغییر و تحول عید باستانی نوروز ، عنوان و انسانیت خودرا به کیمیای کرامت بسپاریم و کالای و جود خویش را ارزان در هربازاری نفروشیم .
انسان موجودی است الهی و جلوه تام خدا و قرآن نیز آن را کریم و شریف دانسته و فرشتگان مقرب را به سجده براو مکلف کرده است .
آدم یک جهان مُتوسع و متکامل است که جام جم جمشید درآن پیداست و تحولِ طبیعت و بارقه بهار نیز و جیزه والای خالق کردگار به اوست.
تا مائده انسانیت تحصیل نگردد معراج معنویت برای هیچ فقیه و عالم و عارفی محقق نمیشود.
ماموریت خالق و مسئولیت ما اقتضاء دارد که در سال نو برای هم نشینی ” آرامترین هوش ، امنتری آغوش ، شنواترین گوش و سالمترین سروش ” را برگزینیم تا در نبود خود نیز زنده باشیم و در افکار همنوعانمان زندگی کنیم .
جابجایی فصول ، سبک و سلوک سال ، مهر و مدار ماه و ایام و آوردگاه عید نوروز نیز همه آئینه عبرت و آزمایش او است و خدای حکیم ” ابر وباد و مه و خورشید و فلک ” را تسخیر انسانها نموده که باید با تحفه تشخیص و اکسیرعقل ، خودرا در آن متنعم کند.
درگذر ایام و گاهنامه ” عید باستانی نوروز ” لازم است بدون توجه به تاریخ تولد ، تاریخ تحولمان را مدنظر داشته ، نیایش را بر نمایش ترجیح داده و منطقه را در سایه منطق خویش قرار دهیم تا رسالت انسانیمان محقق گردد.
ازدگرگون کنند ه قلبها و مُدبرلیل و نهار تمنا کنیم تا فکرو ذکر و دعا و شُکرمان را باهم و صل و آستانه صبرهمه را و سیع و در شب قدر و روز ظفر مان تعجیل فرمایند زیرا که بقول استاد ” الهی قمشه ای ” انسان در سختی به کمال میرسد و اندر بلای سخت پدید آید فضل و بزرگی و سالاری او”
در سال پیش روی ، میقاتِ مودت و میعادِ مروت را تجلی داده ، جامه اتحاد را چاره و برگ افتراق را پاره کنیم و تا نَفَس در قفس داریم به “حضرت مولانا” اقتداونموده و بی بهانه همدیگررا دوست بداریم .
” بیا تاقدر یکدیگر بدانیم / که تا ناگه زیکدیگر نمانیم /
چو برخاکم بخواهی بوسه دادن / رُخم را بوسه ده ، کاکنون همانیم ”
با خدایمان هماهنگ با شیم و دراین سال تازه و رویش گل وگیا وریزش گَبرو گناه ، نور نیکی و دانه دوستی را در خاک دل بکاریم بامید روزی که خدای باران ، آن را سبز کند و ثمر بخش نماید چون او می بیند و میداند و میتواند .
افتادگی پیشه کنیم تا سَرو قد بمانیم ، زیراکه بالانشینی هیچ ناکسی را کَس نکرده و همه شاهان و سران و سروران سرکش تاریخ در دل زمین حسرت انسانیت میخورند.
سایه خدا تنها درخت بی خزانی است که مارا از تیر وتقاص و تاراج و تباهی زمانه مصون میدارد.
طوبای تعهد را بر گزینیم تا در سایه ساقی و صاحب مال زنده بمانیم .
در سال ۱۴۰۴ برای همنوعان خود سُرودِ سعادت بخوانیم و سمفونی سلامت .
و به شعر شوروانگیز ” جواد الماسی” تمسک جوییم و برای همه آرزو خیر کنیم :
” آرزودارم به کامت زندگی باشد عسل – تاج خوش بختی بگیری روز وشبها در بغل –
آرزودارم در این ایام ودر سال جدید – دورباشی تا ابد از غصه و جنگ و جدل –
باب میل تو بچرخد چرخه این روز گار – حاجتت باشد روا با حکمت پرورد گار ”
دو واژه ” راست و دروغ ” در تعداد حروف باهم برابرند .
بکو شیم امسال در طلوع راستی قیام کنیم تا طعمه دروغگو یان دوران نشویم .
تقارن ” لیله قدر با روز عید” ولحظه تحویل سال و لطافت اذان ظهر ” را غنیمت تلقی و از معنویت این ملاقاتِ مبارک بهره گیریم .
سعی کنیم نرنجیم و نرنجانیم ، توجه کنیم که تیزی زبان آدم برنده تر از شمشیردشمن است مواظب زخم زبانهایمان باشیم تا در حسرت دوری دوستان تنها نمانیم.
” مولانای بزرگ میگوید ”
” من زمستانت شدم دیگر بهارت نیستم /
آنقدر زخمم زدی دیگر کنارت نیستم /
حرف را کوتاه کن با علتی دیگر بخند / چون پس ازاین من دلیل خنده هایت نیستم /
با خدای خویش عهد ببندیم که در سال جدید یار دیگران باشیم و باری از دوش آنان برداریم ، سخت گیری را فراموش و بقول” مسعود محمدپور” دستگیر دوستان خود و بندگان خدا باشیم زیرا که :
” می رود قافله ی عمر وچه ها می ماند / هرکه غفلت کند از قافله جا می
ماند/
بایداز شیشه خود لکه زدایی بکنی / خوب و بد در پس این شیشه بجا میماند/
هرکه نیکی کند و دست کسی را گیرد / دست او یکسره در دست خدا میماند ”
در سالیکه از طرف مقام معظم رهبری بعنوان ” سال سرمایهگذاری برای تولید ” نامگذاری شده شایسته است که “هوشمندانه بیندیشیم، صبورانه کار کنیم، نجیبانه رفتارنموده ، عالمانه بکوشیم ، عاقلانه مصرف کنیم ، عادلانه نقدنماییم و صادقانه مستمع باشیم تا بتوانیم شجاعانه در مقابل ظالمان عالم ایستادگی نماییم.
امسال و در غیبت شهیدان همیشه جاوید تاریخ انقلاب اسلامی با تاسی “از قاعد قدرت آفرین” ایران بزرگ غزل غیرت و مثنوی مردانگی سرداده و شهیدانه زندگی کنیم.
زود قضاوت نکنیم ، ازشنیدها هیچی و ازدیدهای خود نیمی را باورکنیم. گاها ندانستن عین فهم است و شهود و داشته های نا معتبرنیز جهل است و جهود.
بنابراین ، باید پاداش خودرا از ساغرصداق دریافت کرد نه آتش عداوت.
در نخستین روزهای سال “نو” دایره دوستی را وسیع و دامنه دشمنی را مسدود کنیم ، مهربانی و نیک بینی را پبشه سازیم و همه را محرم و محترم بدانیم .
البته که این تک بیت” استاد سعید احمدی ” را سرلوحه قرار داده و نسبت به دیگران متعهد باشیم.
.” هرکجا محرم شدی چشم از خیانت بازدار/
ای بسا محرم که با یک نقطه مجرم میشود.”
چنین باد
دیدگاهتان را بنویسید