“حلقه سبزِ و حدت در حسرتِ سردِ وداع ”
زانا_ نعمت بی منتهای اتحاد درزلال کلام خدای علیم و قرآن حکیم ، یکی از برکات و جود مقدس امامین فقید و شهید انقلاب اسلامی است که در ۴۷ سال گذشته قوام و دوامِ منظومه و مهندسی جمهوری اسلامی ایران را رقم زد.
تجربه پرفراز و فرود و آموزه های ۳۷ ساله رهبری ” امام و آقای شهید ایران” نشان داد که باهم بودن و همدلی، در مانی اعجاز انگیز است که توان و توسعه ، ترقی و طراوت و تازگی در آن موج میزند و همچون انبانی از آرامش و آراستگی است که سلامت آینده را تضمین و حالِ روز کنونی را نیز بهبود میبخشد.
آموزه ایکه بعنوان آغاز یک راهست نه نه پایان یک دیدار ، در آئین بدرقه آن امامِ هُمام به درستی معنا شد و از مصلای بزرگ تهران به نقاط دور و نزدیک عالم مخابره گردید و درجایگاه یک نمایش فراگیرِ جهانی و نمادِ یک ملت پیروز ، پیوند محکم و استوار امام و امت را به رُخ دشمنان بشریت کشید .
هم افزایی صدها گو یش شیرین ایرانی از ۳۱ استان کشور در بیعتِ آخر با امامِ شهید
چون صحرایی سبز و دشتی دیدنی ، افکار عمومی جهانیان را به شگفتی وا داشت.
‘حلقه سبز و حدت در حسرتِ سرد وداع ‘ با نگین انگشتری امت اسلامی و قائد قدرتمند ملت بزرگ ایران نشان داد که اکسیر اتحاد، ضامنِ شهر شکوه ، جاده جاودانی ، روز روشنایی ، ماه مهربانی و سال صداقت است که غبار غم، عارضه اندوه ، تلخی تنهایی و واهمه و حشت بدان راه ندارد.
توصیه های مشفقانه و هوشمندانه قائدِ زمان شناسِ ملت ایران درطول ۴۷ سال هدایت انقلاب اسلامی زمین و زمان را مطلع نمود که ،
جهان امروز خنجری است که ازنوک آن خون میچکد و از قبضه اش جراحتِ جانسوز و تنها زره باز دارنده این دشنه دردناک، داروی تفاهم است .
واقعیتی که در محشرِ و داع و آخرین ملاقات عابد و معبود به اوج رسید و این میثاق معنوی را جاودانه کرد تا قاتلان جانی و متجاوزان خون آشام ‘ آمریکا و اسرائیل ‘ بمیرند و ببینند و پندگیرند که آرمانِ ‘ امام خامنهای ‘ زنده است تا تاریخ زنده است.
حضور صدها هیئت رسمی و هزاران شخصیت علمی و فرهنگی ، سیاسی و مبارزانِ جهادی از صدها کشور دنیا در مراسم وداع ‘ امام شهید ایران’ علیرغم تهدید و تطمیع آمریکا و رژیم جعلی صهیونی،
شائبه انزوای ایران را نیز نقش برآب و عزت و اعتبار و اعتماد جهانیِ جمهوری اسلامی ایران را نیز ارتقاء بخشید.
سپر سازنده و حدت در جنگ رمضان تجلی یافت و در میدان و خیابان خود را به رُخ تاریخ کشید .
سنگری نفوذ ناپذیر که اَبَر بمبهای ” B52″ آمریکای جانی هم یارای آن نبود.
همه باید بیاد پیشوای شهیدمان اقتداکنیم ، به نام او احرام ببندیم و در مقامش نماز توسل بخوانیم و به اعجاز همدلی ایمان داشته باشیم که قلعه قدرت و آشیانه آرامشِ من و تو و مامِ میهن، مدیون انسجام اجتماعی و دشمن ستیزی است.
معجون اتحاد که در صفوف بهم فشرده ملت مبعوث شده ایران ، معنا پیدا کرد ، همه نقشههای دشمن را خنثی و آوازه ایران رانیز طنین انداز نمود.
دربعثت و داعِ آن مالک ماندگار ” بغض قلم ، موج دریا ، نذر وطن، دستان دل ، قاب قلب و چشم فکر” هم متحد شدند تا شعار ظلم ستیزیش را جهانی کنند.
در آئین وداعِ تاریخی ‘ آقای شهید ایران ‘ مصداق کلام امام شهیدمان برای اهل عالم اثبات شد که جمهوری ایران هست چون مردم در صحنه هستند ، حتی اگر ‘ خامنه ای هاهم نباشند’
در نخستین رستاخیز انسانی جهان بعداز پیروزی انقلاب اسلامی ، میلیونها جانفدای ایران فریاد زدند
” همه خونخواه پدر ، گوش بفرمانِ پسر”
ما باید با موقعیت شناسی و حساسیت کامل متوجه باشیم که اکنون و در غیاب رهبر شهیدمان همه باید باهم بودن را با جان و دل ارج نهاده و خاکِ خواری به صورت سیاه شیطونکهای اختلاف انگیز پاشید و با هنرِ همراهی و حکمت همدلی، پرده تَوَ هم اقتدار دشمن را پاره و کوس رسوائی اشعری و عمروعاص های زمانه را به صدا در آوریم .
روح منزه آن مرجع مکرم و آن رهبر رشید وروشن ضمیر را بر اعمال و اقوال خود حاضر و ناظر بدانیم و با حفظ و حدت و فرمانبرداری از افاضات رهبری معظم شهیدِ انقلاب اسلامی ایران و خلفِ صالح آن دُرِ دوران و یگانه زمان ( حضرت آیت الله العظمی سید مجتبی حسینی خامنه ای ) یاد و نام امام عزیز و مجاهدِ بخدا پیوسته خودرا تا آخرِ عالم گرامی بداریم.
نگارش: سیدحرمت الله موسوی مقدم
“حلقه سبزِ و حدت در حسرتِ سردِ وداع “








دیدگاهتان را بنویسید