یلدا ، شب خاطره های خوش ایرانی

انتهای خیابان آذر ، پایان کوچه نهم و ابتدای گذرگاه دهمقرار عاشقانه پا ییز و زمستان در اوج عشق و آراستگی  و شور وشیدایی با مخملی از سبزه و سعادت به نام یلدا بر پا است.
به گزارش خبر نگار  زانا –
قراری طولانی به بلندای دیدار یک  دوست ،شبی با تحفه  باران و  بازی  برگ و برف و بخت و بهروزی.
دراین بساط باشکوه ، یک پرستو با نوای نور  و نغمه نشاط  جا مه جدایی پو شیده و پرنده  پاک  دیگر رنگ رجعت و چتر حکامه به منقار گرفته و عزم انتقال  به ایستگاه عا شقی کرده است.
دراین شور و شعف  ایرانی رسم رفاقت ، قانون هجرت ، فصل گفت و گو و مسیر مهربانی ، ایام عروج  و  سُفره سَفَر و فرش حذر جلوه آرایی میکنند.
پاییز با چمدانی از برگهای زرد و نارنجی خود   ایستاده و فعل رفتن صرف میکند و زمستان با رُخساره ای سرد و انبانی  پر از یخ و بافه ای به رنگ  برف عزم فرود کرده است .
آئین فراز و فرود  دو فصل از فضل خدا  تودیع و تکریم  میشوند .
دراین آیین  عبرت آور ، فصل خزان با طولانی ترین شب ، تفخر می فروشد و موسم  باران و بوران یخ می پراکند و برف بربام می ریزد.
دراین رایحه  رستگاری  پیران پرچم مهر میفرازند  و بُرنا یان به میهما نی مفتخر میشوند.
آری: دربزم یلدای ایرانیان عزیز ” انار ” دهن باز میکند و دانه  دوستی می کارد ، سیب  سماء می بازد، پرتقال بذل شهد کرده و هندوانه نیز دل  به دوست می نما یا ند.
آجیل عزم آسمان  میکند و پسته پر وا نموده و مشغول پرواز بربام  احساس و افاده خود است.
کدو با کدورت لَم زده   و فندق هم برگ فنادر بر دارد. بادام  نیز بال باز کرده و برفراز درخت چنار جا خوش کرده است .نُقل نَقل مجلس شده  وشیرینی شامه را شاد میکند.
اما خدا گویا دلتنگ پائیز است ودرفکر عروس فصول.مام میهن نیز
کاسه ای آب میریز د پشت پای پاییز و آئین جا بجایی فصلها پایان میبابد با این پیام که تو تمام میشوی هرچند طولا نی باشی و او می آید هرچند از تو کوتاهترباشد و همه چیز میگذرد اگر من وتو باهم باشیم.
عمرتان یلدایی وعشقتون آسمانی باد .