به میمنت رخداد بزرگ جام امید

سردار سلیمانی: عاشقِ امید آفرین

این عزت آفرین عرش آلا ، زارع دشت زهد و فلاح با داس دوستی و شمشیر شیدایی جاده جَهد پو ئید و شمیم شهادت بوئید، دست دعا داد و انگشتر ایثار هبه نمود تا ایران و انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان نیافتد.
سیزدهم دیماه سال ۹۸ شمع وجود سردار صلح و صفا و سازندگی به وادی شهادت تابید و شهیدان را غرق نور و ملائک را نیز مسرور کرد.

در این روز پر رمز و راز فاخته فجر رخ نمود ، طو ق طلوع سر زد، درد دیدار بالا گرفت ، رنگ رجعت نمایان ، لحظه لقاء نزدیک ، افق عروج نمایان ، سروش صبح گو شنواز و رُخ رفاقت از آسوی آسمان سر زد و سمفونی سرخ در سرای سبز شهیدان پیچید که بپا خیزید و صفای سردار حاج قاسم سلیمانی را به نگاه بنشینید.

آری، در این روز ماندگار ملک دل ها شکسته ، نقاب در قاب خاک فرو برد و از چشم سرما فرشیان به مجلس عرشیان وارد شدند و شبستان شهادت را مزین و منوّر نمود.

او دخیل دعایش به اجابت رسید و مسرور و مشعوف به خیل یارانش پیوست تا نامش جاودان یادها گرددو امید ما نیز جاودانه گردد.
این سردار بی قرار در جوار یار آرام گرفت و جهانی را در اقیانوس عزا فرو برد.

سردار حاج قاسم سلیمانی با صحیفه ای سبز به سینای سرخ ایثار سفر کرد تا یک ایران و صد جهان را در حسرت حبس کند.

این سوداگر سرونگر ، با چهل چراغ روشن، جهاد را تکریم، شهادت را تعظیم ، ترس را تسلیم، جان خود را تقدیم و سعادت را نیز برای همگان ترسیم کرد.

این نام آورد گمنام بعنوان مخزن اسرار و الگوی احرار، حریم خدا و نامو س‌ اسلام را از چپاول تتاران‌ محفوظ کرد و هیمنه ی هتاکان آمریکایی را به تاراج تباهی سپرد.

سردار سربلند و طن، گوی و فا را ربود، شعر صفا را سرود ، راه ولا را گشود، رنگ ریا را زدود و عشق خدا را شنود تا فانی فی الله شود و باقی بالله بماند.

او با عزم ایثار و رزم خداییش گلوی نازک کودکان معصوم عراق ، لبنان ، سوریه و فلسطین را از سایه سخت خنجر خصومت داعش ددمنش نجات داد و طومار تلخ خلا فتشان را از زمین و زمان برچید و زهر شکست و رسوایی در کام آمریکا ، اسرائیل و آل سعود فرو ریخت تا هیبت فرزندان ایران بزرگ در حافظه تاریخ جاودانه گردد.
‌و اینک ما در آیین جام رسانه امید با دست دعا به درگاه خدا می آییم و به اعجاز روح بلندتان امید بسته ایم.
صدایش می کنیم که بخواب سردار که شاگردانت بیدارند و عاشقانت پای کارند تو آرام باش و بر خوان عند ربهم یرزقون یار ارتزاق کن و مطمئن بزی که خونت را پاسداریم و راهت را ادامه خواهیم داد.
ای بلند سرو قد در اول فصل بهار/ این خموشی نه سزای لب شمشاد من است
من و آبادی دل ساز جدایی بزنیم / چونکه این دفن گُل و زمزمه شاد من است.