از سرعت معمولی عبور کنید؛ به دنیای پرسرعت فیبر نوری بپیوندید!
کاظمیه دوستی؛ مادری که از روستا برخواست ودر شهر به عرش خدا رفت
زانا _ شهیده کاظمیه دوستی، بانویی برخاسته از جامعه روستایی و عشایری بود که با وجود محرومیت از تحصیل رسمی، به واسطه هوش، درایت و تربیت خانوادگی، به مادری مؤمن، شجاع، مردم‌دار و مهمان‌نواز تبدیل شد و سرانجام در بیستم اسفندماه ۱۴۰۴، همزمان با سالروز شهادت حضرت امام علی(ع) و در حالی که روزه‌دار بود، بر اثر اصابت ترکش دشمنان صهیونی آمریکایی در آبدانان به شهادت رسید.
تولد در جابرانصار و پرورش در مکتب زندگی
کاظمیه دوستی در فروردین‌ماه سال ۱۳۳۷ در روستای محروم جابرانصار دیده به جهان گشود و دوران کودکی و نوجوانی خود را در خانواده‌ای روستایی و عشایری سپری کرد؛ خانواده‌ای که ایمان، روزی حلال، مردم‌داری و ساده‌زیستی، اصلی‌ترین آموزه‌های آن بود.
او اگرچه به دلیل شرایط اجتماعی و محرومیت‌های آن دوران فرصت حضور در مدرسه و بهره‌گیری از آموزش رسمی را پیدا نکرد، اما هوش و ذکاوت ذاتی، درایت و مهارت‌های زندگی را از محیط خانواده و جامعه پیرامون خود آموخت و به عنوان دختری کاردان و توانمند در میان بستگان و آشنایان شناخته شد.
مادری با هشت فرزند و الگویی از ایثار
شهیده دوستی در سال ۱۳۵۳ با محمد کولیوند، مردی ساده، صادق و سختکوش، ازدواج کرد و حاصل این پیوند هشت فرزند بود.
او در طول زندگی مشترک، علاوه بر ایفای نقش مادری و همسری، به عنوان بانویی مؤمن، شجاع، جسور و برخوردار از عزت نفس شناخته می‌شد و تلاش داشت فرزندانش را با ارزش‌های دینی، اخلاقی و اجتماعی تربیت کند.
ارادت به اهل‌بیت(ع) و فرهنگ عاشورا
محبت به اهل‌بیت(ع) بخش جدایی‌ناپذیر زندگی کاظمیه دوستی بود؛ بانویی که ارادت ویژه‌ای به حضرت سیدالشهدا(ع) داشت و از پیرغلامان مکتب عاشورا به شمار می‌رفت.
این ارادت به‌ویژه در ایام محرم و صفر جلوه بیشتری پیدا می‌کرد و حضور و فعالیت او در آیین‌های مرتبط با عزاداری امام حسین(ع)، بخشی از زندگی معنوی این مادر شهیده بود.
سفره‌ای که برای ۲۱ ورزشکار پهن شد
مهمان‌نوازی و دستگیری از دیگران از ویژگی‌های برجسته شهیده دوستی بود؛ خصلتی که یکی از نمونه‌های آن در سال ۱۳۷۰ و در جریان حضور یک تیم ورزشی ۲۱ نفره در آبدانان جلوه کرد.
به گفته هادی کولیوندی، فرزند ارشد شهیده، این تیم برای شرکت در یک مسابقه ورزشی به آبدانان آمده بود و به دلیل محدودیت امکانات در آن زمان، برای تهیه نان و غذای اعضای تیم با مشکل مواجه شد.
شهیده دوستی که منزل و مغازه همسرش در نزدیکی محل برگزاری مسابقه قرار داشت، پس از اطلاع از مشکل ورزشکاران، آنان را به خانه دعوت کرد و با پخت نان ساجی و تهیه غذاهای محلی و سنتی، از تمام اعضای تیم پذیرایی کرد؛ بدون اینکه در قبال این کار وجهی دریافت کند.
این اقدام، نمونه‌ای از روحیه مهمان‌نوازی و فرهنگ نوع‌دوستی او بود؛ فرهنگی که در بسیاری از خانواده‌های روستایی و عشایری این منطقه نسل به نسل منتقل شده است.
مادری که با زبان روزه به شهادت رسید
زندگی این مادر فداکار سرانجام در جریان حملات هوایی به آبدانان پایان یافت.
شهیده کاظمیه دوستی در بیستم اسفندماه ۱۴۰۴ و در جریان حملات هوایی، در مقابل منزل شخصی خود در شهر آبدانان هدف اصابت ترکش قرار گرفت و در حالی که روزه‌دار بود، به شهادت رسید.
این مادر شهیده، زندگی خود را در راه تربیت فرزندان، خدمت به خانواده، دستگیری از مردم و پایبندی به ارزش‌های دینی سپری کرد و سرانجام نیز جان خود را در جریان جنگ رمضان توسط سفاکان صهیونیستی آمریکایی از دست داد تا نامش در شمار مادران فداکار و شهید این دیار ماندگار شود.
یاد و نام شهیده کاظمیه دوستی، این مادر مؤمن، شجاع و مهمان‌نواز، گرامی باد.
نگارش: سیدحرمت‌الله موسوی‌مقدم
دیدگاهتان را بنویسید