” حاج ولی باسره ” آزاده ای که به مقام آزادگی رسید

زانا_امام علی علیه السلام در قول شریف خود ، بندگی غیرخدارا عین اسارت و بردگی می‌داند و می‌فرمایند:
هرکس خواهش های نفسانی را فرو گذارد ، آزاد مرد است .
مرحوم حاج ولی باسره یکی از شاگردان مکتب امام علی. ع . و دلدادگان کوی حسین علیه السلام و شیفته و فریفته عشق اهل بیت .ع. بود که با نگرشی آزادانه و در اوج حُریت و هوشیاری سخت ترین ایام عمرخود را در زندان‌های مخوف رژیم بعث عراق سپری نمود و با عبور از دیلیز اسارت به درجه آزادگی .

او که مردِ روزهای رنج و رهایی و آزاده ای بعنوان وارث شهدا و همدم رزمندگان و مرزداران مجاهد میادین مردانگی ، حامل داغ و دشنه هشت سال اندوه و اسارت بود .
پیری پاک اندیش که پیچ و خم دوری و فراز و فرود دوران اسارت را با معونه معرفت سپری نمود و بی اعتنا به مشقات و تمنیات دنیوی تسلیم حقارت و اسارت نشد و در صف احرار و ابرار قرارگرفت و سربلند وممتاز و با استمداد از زهد و تقوا و تزکیه آزمون سخت خدایش را پشت سر نهاد.
اوسالکی سَروقد و‌ شاخصی شکوهمند بود که در شقاوت شوره زارهای دوران اسارت به رشد و رشادت رسید و زجر و زحمت و زردیِ زمانه را به سُخره گرفت.
سراپا اگر زرد و پژمرده ایم .
ولی دل به پائیز نسپرده ایم .
دلی سربلندو سری سربزیر.
ازاین دست،عمری به سرکرده ایم.
حاج ولی باسره بنده ای بصیر و بسیجی صبوربود که با بهره گیری از هشت سال غربت و عزلت نشینی در زندان‌های زجر آورِ رژیم ظا لم و منحوس صدام با توکل برخدا و تاسی ازمصایب زینب کبری سلام لله علیها از بردگی نفس رهایی یافت وبه بندگی خدای خویش مفتخر گردید زیرا که اساس آفرینش انسان برمبنای اختیار و استقلال و آزادی شکل گرفته و به صفات حُریت ، اصالت ، نجابت و شرافت متصف گردیده است .
سردار جانباز و آزاده سرافراز سپاه اسلام ” شهید حاج صارم طهماسبی ” درزمان حیات طیبه اش ضمن توصیف شخصیت متین و حالات روحانی مرحوم ” حاج ولی باسره در دوره اسارت ” می‌گوید:
در روزهای آخر اسارت که بعلت مجروحیت و معلولیت از طرف صلیب سرخ جهانی در شرف آزاد شدن بودیم به خدمت حاج ولی باسره رسیدم و بعداز احوالپرسی متوجه شدم که ایشان هشت سال در اسارت بوده یعنی سه سال از من بیشتر سابقه اسارت دارد .
وی ادامه داد وقتی حاج ولی را با ۸ سال سابقه اسارت و سن و سالی به مراتب بیشتر از خودم با آن روحیه عالی و لب خندان و هوش بالارا مشاهده کردم هیچی نگفتم و امیدم چندبرابر شد و چندین مرتبه دست و صورت ایشان را بوسیدم.
یکی دیگر از آزادگان دوران دفاع مقدس ، حاج ولی باسره را الگوی کامل اخلاق و اخلاص دانست و گفت :
مرحوم باسره در طول ۸ سال اسارت در اردوگاههای عراق در نهایت صبوری و سخاوت مراتب وفاداری خودرا به کشور ، اعتقادات دینی و ارزش‌های انقلاب اسلامی را به اثبات رسانید.
حسین حسین‌پور افزود : آن مرحوم با اینکه درسطح استان ایلام دارای بالاترین مدت اسارت بود اما با تمام توان حافظ و حامی آرمان امام ره بود و کو چکترین مطالبه ای نیز از متولیان امر نداشت.
موسی کاید خورده از دیگر آزادگانِ همراه مرحوم حاج ولی باسره گفت : آن آزاده مقاوم در دوران اسارت علاوه بر امید آفرینی ، دلجویی و نصایح پدرانه به آزادگان در بند رژیم بعثی ، سنگ صبور و مایه آرامش و قوت قلب هم بندان و آزادگان سرافراز بود.
وی پایداری وو طن خواهی مرحوم حاج ولی باسره را ستود و افزود :
آن اسوه استقامت با تحمل شکنجه های سخت روحی وجسمی دشمن بعثی حسرت یک مورد اهانت به مقامات کشور و تضعیف جمهوری اسلامی ایران را بر دل بعثیون گذاشت و با ایمان و عقیده راسخ خود، آنان را در موضع ضعف و انفعال قرار داد.
یادش بخیر آن رزمنده مخلص که بسان نغمه جان ، تبسم مهر و الماس درخشان انسانیت سلامت جان و رایحه روح خودرا برای پاسداری ازایران و انقلاب در طبق اخلاص نهاد و در عمق غربت ، اوج مجاهدت را به رخ جهانیان کشید .
وقتی زمین برگامهایش بوسه میزد.
می‌ریخت گُل ، هفت آسمان بررد پایش .
نور خدا درسینهایش شعله‌ور شد.
صدکهکشان ، گرماگرفت از روشنایش.
خدایش بیامرزاد آن صبور صاحب دل که در منتهای مجاهدت و مقاومت ، هیچ مطالبه و مجادله ای برای خود نداشت و گوشه نشین و گمنام همواره خویش را مدیون وبدهکارانقلاب و شهدا ء می‌دانست.
مصلحی متعهد و محراب نشینی متدین که چون گُل بر عرصه مسجد و مناره و منبر و مکارمت جلوه گری می‌کرد و درکسوتِ الگویی الهی ، جوانان را به راه راست و تعالیم قرآنی هدایت و فرا می‌خواند.
لازم به ذکراست که :
مرحوم مغفور ” حاج ولی باسره یکی از مخلصین مرزنشین بود که در اولین روزهای جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در منطقه عمومی دهلران به اسارت نیروهای متجاوز بعثی در آمد و پس از ۸ سال اسارت درپایان جنگ وقبول قطعنامه به آغوش و طن بازگشت و سر انجام در ۲۷ اردیبشهت ماه امسال دنیارا وداع گفت .