پیش بینی حضور ۱۸ تا ۳۵ میلیون نفر در مراسم تشییع امام شهید
کتاب گوارا ترین طعامِ طاهر و انعامی الهی است که خالق کردگار به بندگان خود ارزانی کرده تا مقام و منزلت او را به اعلا علیین ارتقا داده و حریم وحرمت و حُریت او از گزند گناه و شوائب شیاطین مصون و محفوظ بدارد.
زانا -ایلام – خدای علیم با قرآن کریم و نور نبوت و نعمت امامت مدرسه ای را به و سعت زمین و سقف آسمان گسترانیده و خیل بندگانش را امربه تعلیم و تزکیه و تلاوت و قرائت نموده تا در دام جهل و کام جهالت گرفتار نشود و به برکت کتاب و قداست قلم بر بال ملائک مقرب بنشیند و بر فراز فرهیختگی و فیض فرزانگی همدم خالق خویش گردد.
کتاب ، اتقان فیض خدا و انبان فرّ نبی است .ص. تا انسانهای مسحور و مغرور فرعیات دنیا را با تو شه تقوا و آذوقه عِلم به اصول و اوج عقبا نائل گرداند.
به تعبیر “کافکا ” کتاب تصویرگر جهان پرتلاطم و ذات پرآشوب دنیا است که با پاسخ متقن به پارادوکسهای متکثر و گستره وسیع معانی چند منظوره بر بلندای اعجاز عالم تکیه کرده است.
کتاب اقلیمی است که با اشک آسمان، مشک زمین، گل صفا و عطر صمیمیت در آن می روید و درخت دانش و سَروِ دانائی در دامنش قد میکشد و شمیم دانش و شهد آگاهی را به عالَم و آدم هدیه میکند.
این مائده مستطیل ، یک میراث معنوی است که با ترکیب واژگان و دم مسیحایی خویش آلام و امراض و ابدان و ارواح را درمان و چون مرحم معجزه ، حقیقت را از دل باطل استخراج وبر خوان نورافشان جهان جاری میکند .
کتاب ، کیمیای کرامت و معجزه مراد را در قلب قدرتمند خویش ذخیره نموده و بسان نوش داروی نکهت ، آدم و عالم را از ورطه و قاهت نجات میدهد.
صانعی صائب و حا ضری غائب که عالمان و عارفان و عاشقان و آزادگان میوه شیرین و رایحه رنگین آنند.
همه عالمان اندیشمند معتقدند که کتاب مسیری دلنشین و بی خطر و مرکبی سریع و سالم است که انسانهای طالب ترقی و توسعه را به عالی ترین مقصد و مقدس ترین مقصود می رساند.
حضرت مولانا معتقد است که : پیوند بین جوامع، نژادها ، زبان و آیینهای متداول ، پرده برداری ازچهره نفاق و نیرنگ و نمایش صفات جمالیه و جلالیه مهم ترین نیاز بشر است که صرفا با ترویج کتاب و توسعه کتابخوانی میسور است و به تعبیر مولای بزرگ ، رجحان همدلی بر همزبانی را اثبات و عیان میکند .
شاه راهی شکیل و جاذبه ای جمیل که رهروان خود را به دشت دانائی و مُلک مانایی هدایت و بزم بندگی را با بذر بهشت میاراید .
کتاب عقابی است که دو ستانش را بربال خود نشانده و آنها را به بلندای جهان می برد تا زیباییهای زمان را مشاهده کنند.
به تعبیر و یکتور هوگو:
کتاب تنها دوست و همدمی است که خوشبختی آدم را رقم زده و زیباترین افکار و قشنگ ترین رفتار را در مُلک وجود انسان به نمایش می گذارد.
سقراط حکیم معتقد است که مطالعه کتاب فرزانگی و سعادت انسان را تضمین و عمر دو باره ای به آن عطا میکند و عدم مطالعه یعنی ضایع کردن رنج نویسندگان و تاراج ماحصل زحمات فرهیختگان جامعه.
عِلم زینت بخش عالم است و کتاب نیز میراث دار عالمان و آگاهان .
با اعجاز کتاب میتوان به هرجای جهان سفر کرد و شگفتی کرانه های آسمانی را مشاهده نمود و به همین خاطر دنیای خالی از کتاب را سیاه چالی کشنده تعبیر کرده اند که آدم را به دلمردگی و افسردگی و روز مرگی دچار میکند.
کتاب یاری ساده و یاوری صادق است که متواضعانه انسان را به پرواز واداشته و چون رویای روشن قرن آن را از دریچه درد و گردباد سرد خزان مصون داشته و از ایستگاه بشریت و آدمیت عبور داده و به لنگرگاه انسانیت می رساند تا بر غول زندگی غلبه کند.
کتاب گنجی گهربار است و کتابداران نیز گنجبان عالمِ و ساربان صداقتند
تحفه کتاب تجارتی ارزان و روان و معامله ای پربهاء است که ضمن دانش افزایی و رشد فکری جوامع انسانی در کسوت دیباچه دوران و زهره زمان، توسعه عشق، عاطفه، خود باوری، تکامل و توسعه فردی و جمعی را نیز در پی خواهد داشت.
دنیای واژگان، عالم اشعار، شهر شاعران، نگار نو یسندگان، گُل گویندگان، کاشانه کرامت و آشیانه ادب و انسانیت قطعه ای از گلزار کتاب و حاصل گنج کتابخوانی اند.
مزیت های فرهنگی، مضامین اجتماعی، ارتباطات عاطفی، تفکرات طوبی ، هویت ملی، ارزش های خاص عقیدتی و طالع تقدیر و ترسیم خط سرنوشت یک جامعه بزرگ انسانی وابسته به بوستان بهاری کتاب و میز و مطالعه است.
این رفیق شفیق و انیس کُنج تنهایی؛ به تعبیر ” فرانسیس بیکن ” سفینه ای است که اقیانوس بیکران زمان را در می نوردد و بقول استاد ” قیصر امین پور” پروانه های پاکی و پرهیزگاری از لای برگهای کتاب شعر به پرواز در می آیند.
کتاب چون شمعِ چشم و آب خشم ، نوای نا هید و زیبایی زُهره و تصویر رُخ رحمت الهی را در دیده بینا، دلِ روشن و گوش شنوا جاودانه میکند و قامت بلند دانائی، غزل غرور و غیرت و شاه بیت شکوه شادمانی آدمهای عاقل و عالم را نیز به ارمغان می آورد.
کتابداران نیز ازشمیم کتاب سرشارند و مست باده مهربانی.
رسم دوستی، راه دانائی، روش مانایی و مسیر زمانی آدم همه از دِلِ گرم و قلب رئوف کتاب وکتابدار میگذرند و صبح و سبو و ساغر سعادت را ازبهرِ پربهای کتاب مملُو نموده و در شوکران شب مُزین و در طاقچه طهور و طوبای طهارت می گذارد.
سا کنان زمین ، حافظه تاریخ، انبار اندیشه بشر، آمادگاه عقل و شاه بیت شعور شاعران، همه ترقی و تعالی خود را مدیون کتاب دانسته و بدان افتخار می کنند.
گنجینه گُهر بار کتاب دُر درخشانی است که همه وقت و در همه جا روشنی بخش ابهامات روز و تاری کیهای شب است که عُقلا و عُرفای زمان با تاسی از حضرت” صائب تبریزی” گوهر گفتار و مزرعه پربار خود را ثمره آن تلقی و عرضه میدارند؛ که
” روی دل ازهمه عالم به کتاب است مرا ”
سبزه زاران ارض و کهکشانهای آسمان، داشته های دریا و کاشته های دَمَن، سکوت ساحل و سجده صحرا همه میهمان محبت و محتاج مهر کتاب اند.
کشور بدون کتاب بسان خانه فاقد فانوسی است که لاجرم گرفتار زهر مار و نیش ملخ و آزار حشرات و خزندگان خواهد شد.
جولان جانیان و جان سپردن مظلومان در عراق، یمن ، فلسطین و لبنان ستم دیده و قتل عام کودکان بیگناه و نسل کُشی شرم آور مدعیان حقوق بشر در غزه ویران شده نیز نتیجه و برون داد عدم وجود و حضور معنادار کتاب و آموزه های اخلاقی مطالعه آن در فرایند زندگی بشری است.
“حرف آخر”
گر تو خواهی پیشرفتی با شتاب
بهره بردن از زمانت خوب و ناب
لحظه های عمر را غافل مشو
از رفیق مهربانی چون کتاب.
دیدگاهتان را بنویسید